این مطلب چقدر دل من را سوزاند. من با کتاب‌های “قصه‌های خوب، برای بچه‌های خوب” کتاب‌خوان شدم. تمام کتاب‌هایش را داشتم و با علاقه می‌خواندم. از دوم تا چهارم دبستان بعد از گرفتن کارنامه ثلث‌های اول و دوم و سوم، از طرف مدرسه‌ام یکی از کتاب‌های این مرد را جایزه می‌گرفتم و ظرف چند روز تمامش می‌کردم.
البته یک بار هم صدام درآمد و به مامانم گفتم چرا همش همین کتاب‌ها را به من جایزه میدن؟ در واقع دیگه باز کردن کادو این جوایز هیجانی برام نداشت؛ از قضا بعد از این شکایت جایزه‌ها تغییر کردند! بعدها مشخص شد که این جوایز ارزشمند توسط مامانم خریده می‌شد و به معلمم می‌داد تا از طرف مدرسه به من بدهد!